mijn creative zelfhulp blog bij (on)alledaagsheid

maand maart 2020

Joggen in de pandemie

Ik probeer in deze krankzinnige omstandigheden, zolang er geen totale lockdown is, zoveel mogelijk m’n routine aan te houden wat betreft het joggen. Ik heb het zo hard nodig, zowel het buiten zijn in de natuur, als het bewegen in… Verder lezen →

Viervleklieveheersbeestjes op bezoek

Op mijn zoektocht naar insecten in de voorjaarstuin kom ik er eentje opvallend vaak tegen: een klein zwart lieveheersbeestje met rode vlekken. In verschillende boompjes zie ik er alles bij elkaar tientallen. Die zoeken we op: het is een viervleklieveheersbeestje…. Verder lezen →

En het is weer voorjaar…

Je zou het bijna vergeten, in alle hectiek. Hij is een beetje onopvallend binnengeslopen: de lente. Ik ben al aardig aan het sjouwen geweest met aarde, om de al weer ingezakte borders – na de tuinophoging van vorig jaar –… Verder lezen →

Wat een wandeling doet

De gure oostenwind is even gaan liggen. Het lentezonnetje wordt ineens warm op m’n gezicht. Alles is rustig. De vogels fluiten als gekken. De hemel is strakblauw. Heel even vergeet ik alles. Ik ben er. Hier. De bomen beginnen uit… Verder lezen →

Gedachten over de pandemie 2020 (2)

Niets lijkt meer belangrijk. En tegelijk lijkt alles belangrijk. Ik kan bijna nergens anders aan denken. En tegelijk denk ik overal aan. Alles hangt samen. En tegelijk is juist alles apart. Ieder voor zich. Maar ook juist voor ons allemaal…. Verder lezen →

Gedachten over de pandemie 2020

2020. Het wordt een heel ander jaar dan voorzien. Hier worden later boeken over geschreven en films over gemaakt. En wij zitten er middenin. Tja, ik had plannen. Helaas moeten die de koelkast in. Het belangrijkste is nu even: overleven,… Verder lezen →

Mijn Eerste Blogjaar

Afgelopen donderdag was het precies een jaar geleden dat ik mijn “zelfhulpblog” begon. Gôh. Ik had eerlijk gezegd mijn twijfels. Bij uitstek een moment om eens terug te kijken hoe het gegaan is. Als ik eens door mijn archief heen… Verder lezen →

Ja ja… echt niet!

“Four perfectly round circles.” Au. Mijn hoofd breekt. Mijn ogen draaien zich om in hun kassen. Hoe…?!? Dit geloof je toch niet? Dit zijn toch geen cirkels? Hoe kunnen je ogen je nou zo bedriegen waar je zelf bij staat??

De Zonsopgang

Ik heb soms van die rare gewoontes. Soms zijn ze ook maar tijdelijk. En soms komen ze na een poosje ook weer terug. Eén van die gewoontes is het aandachtig kijken naar de ochtendhemel. Vaak is die bij zonsopgang zó… Verder lezen →

© 2020 Veroniqzelf — Ondersteund door WordPress

Thema door Anders NorenOmhoog ↑