Veroniqzelf

mijn creative zelfhulp blog bij (on)alledaagsheid

Categorie

Life&Mind

Groeten uit Chania – deel 1

Vakantie! Heerlijk weer, de hele dag buiten, mooie omgeving, lekker eten, wat wil je nog meer? Ik merk dat mijn behoefte om steeds weer ergens anders naartoe te gaan geleidelijk aan begint te veranderen in een drang om terug te… Lees verder →

Tuin update: De Grote Droogte

Er valt steeds minder te melden wat betreft de nieuwe bloeiers in m’n tuin. Ik weet nog niet zeker of deze eerste zomer representatief is voor de nieuwe aanplant, maar het lijkt erop dat ik straks aan het begin van… Lees verder →

Vlinders en zo

Ik had, bij het schrijven van het stukje over insecten Spinnen en zo, een paar foto’s van vlinders achtergehouden met de gedachte: morgen ga ik eens op vlinderjacht. En alsof ze dat gehoord hebben, had ik er ineens een stel… Lees verder →

The Joy Of Jogging

Het is zover! Na 6 maanden van onthouding, ga ik voorzichtig weer een stukje joggen. Als een kreupel omaatje, dat wel, het ziet er niet uit. Ik tel mijn passen, zodat het neerkomt op steeds 2 minuten hobbelend joggen, dan… Lees verder →

Spinnen en zo

Het is nog hoogzomer, maar ik kom op mijn sluiptocht door de tuin al wat spinnen tegen. En natuurlijk ook andere kriebelkruipsels en vliegsels. Het blijft een drukte van belang in dat tuintje…

Tuin update: de zomerbloeiers!

Het is inmiddels hoogzomer. Ik moet dringend weer even een bloemlezing houden over wat er intussen is gaan bloeien, want het gaat snel voorbij! Ik probeer goed in de gaten te houden of er het hele seizoen genoeg te eten… Lees verder →

Libellen en zo

Op Twitter zie ik de prachtigste foto’s voorbij komen van allerlei insecten… Natuurfotografen met een supergoeie camera in een mooi natuurgebied, daar kan ik als amateur met m’n compacte Panasonic DMC-TZ70 in m’n achtertuintje ‘natuur’lijk niet tegenop. Waar ik zo… Lees verder →

Naaktslakkenmeditatie

Er ligt een afgevallen bloem van de paarse gladiolen op de rand het terras. De naaktslak kruipt er rustig naartoe. En begint te smikkelen. Het lijfje lijkt zo nu en dan te kronkelen van genot, zo beeld ik me althans… Lees verder →

Insectenvreugde en verdriet

Nooit gedacht dat die kleine kruipertjes me zo veel emotie konden brengen… Maar ik vermaak me kostelijk op mijn knieën in de tuin. Wat ik allemaal zie… En dan heb ik lang niet altijd m’n camera’tje voor het grijpen. Vooral… Lees verder →

Niet sleuren!

Ik kijk vanachter mijn bureau uit over een landweggetje. Er loopt een man met een hond. Of eigenlijk een hond met een man. De hond trekt. Blijft dan ineens staan om te fanatiek in de berm te snuffelen. De man… Lees verder →

© 2019 Veroniqzelf — Ondersteund door WordPress

Thema door Anders NorenOmhoog ↑