Ik ben als kind altijd een knutselskip geweest. Maar zeg nou zelf: wanneer ben je nou nog een beetje creabea bezig als volwassene? Ok, misschien bij het creëren van een avondmaaltijd of zo. Maar mijn creatieve hobbies zijn erbij ingeschoten… Verder lezen →
Het is mijn eigen traditie inmiddels: zelf een tekening maken en laten drukken, om ‘m als nieuwjaarskaart te gebruiken. Aan de ene kant popel ik om de voortgang te laten zien, aan de andere kant wil ik de tekening een… Verder lezen →
Zo rond de feestdagen is het een ideale bezigheid om je hoofd leeg te maken: puzzelen. Op zolder heb ik een stapeltje dozen met ruil-legpuzzels liggen, waar ik even doorheen ‘blader’. Er zitten er een paar tussen die ik nog… Verder lezen →
Nee, ik kom niet aan schrijven toe. En dat komt niet omdat ik het zo druk heb met alleen maar mantelzorgen. En ook niet omdat ik allemaal leuke dingen aan het doen ben. Ik weet niet wat voor fase dit… Verder lezen →
Een eeuwigheid geleden, zo leek het althans, dat ik was wezen joggen. Hier en daar een blessure, geen tijd, geen zin, twijfels of het wel goed voor je is, en dan verbrijzel je ook nog je heupkom. Kortom, ik dacht… Verder lezen →
Hij (of zij?) is er altijd wel, in m’n tuin: het roodborstje. Het schijnt wel in de zomer een ander exemplaar te zijn dan in de winter, maar ze blijven elkaar consequent afwisselen. En ook moeten het, door de jaren… Verder lezen →
Ondanks mijn vliegschaamte ben ik in september weer heerlijk een tijdje op Kreta geweest. Hoewel ik vroeger zelden twee keer naar dezelfde plek met vakantie wilde, ben ik inmiddels enorm verknocht geraakt aan Kreta. Als het hoofd zowat ontploft van… Verder lezen →
Ze suizen moeiteloos voorbij, de jongeren op fatbikes. Vaak met één hand aan het gas, telefoon in de andere, koptelefoon op het hoofd. Maar het klopt niet. Als kind hoor je te fietsen, je in het zweet te trappen, tegen… Verder lezen →
We hebben een logé. Hij is Frans, en heel stil. Omdat zijn eigen huis de komende tijd bezichtigd wordt, logeert hij tijdelijk bij ons. We hebben het maar even niet over de olifant in de kamer. Of eigenlijk juist wel,… Verder lezen →
Ze is vóór ons aan de beurt, bij de bakker-met-terras waar wij even koffie willen drinken. Ik sta ongegeneerd mee te luisteren. Ze bestelt een ingewikkeld koffiedrankje, en wil dat “to go”. Ja, met deksel en ja, met rietje, en… Verder lezen →
© 2026 Veroniqzelf — Ondersteund door WordPress
Thema door Anders Noren — Omhoog ↑