mijn creative zelfhulp blog bij (on)alledaagsheid

maand januari 2022

Toch een mooie druppel op de gloeiende plaat…

Soms word ik zooooo moedeloos van, dat vechten tegen die bierkaai. Dat praten tegen dovemansoren. Dat water naar de zee dragen. Maar soms… krijg je door iets vrij onbenulligs weer hoop. Zou het dan toch kunnen? Verandering? Luistert er iemand?… Verder lezen →

Tortelduifjes

Hoewel ‘gewone’ duiven niet zo populair zijn, vind ik het stelletje turkse tortels dat bijna dagelijks bij mij het terras komt stofzuigen megaschattig. Eventjes was ik bang dat de kat van de buren ze te pakken had genomen (die bespròng… Verder lezen →

Piepkleine verwonderingen

Het is na hon-der-den wandelingen echt niet bijzonder, het grasveldje langs de kleine plas. Automatisch speur ik het water af naar een keer iets anders dan de altijd aanwezige aalscholvers, meeuwen, meerkoeten, ganzen en kuifeenden. De zon staat laag en… Verder lezen →

Vroeg ontbijt

2022… en nu?

En toen was het 2022. Op z’n Engels: twenty twenty too. Tja. Dat klinkt niet zo hoopvol. 2021 is echt voorbij gevlógen. Als in een waas, een rare droom. Die geleidelijk aan verandert in een coma. Maar toch, het voelt… Verder lezen →

© 2022 Veroniqzelf — Ondersteund door WordPress

Thema door Anders NorenOmhoog ↑