Ik moet het toch wéér kwijt, al val ik helaas in de herhaling. Maar het is blijkbaar nodig, zo voelt het. Al schreef ik al eerder een soortgelijk stukje. Want. Het is weer zover. Ik zie een film – of in dit geval een serie – waarin de waarheid dusdanig geweld wordt aangedaan, dat behulpzaamheid ineens dodelijk kan worden.

In feite geldt dat wel vaker voor entertainment. Films, series, games, social media, alles zit vol met onjuistheden… Tja, zolang het over zombies gaat, SF, fantasy of iets dergelijks, dan snappen we allemaal dat het geen weergave is van de realiteit. Maar als het gepresenteerd wordt als een realistische situatie met een realistische oplossing… dan kan het wel degelijk voor levensbedreigende situaties zorgen.

Helaas. En helaas is niet iedereen geneigd om aan factchecking te doen. Zelfs niet als je een scenarioschrijver, regisseur of producer bent.

In dit geval gaat het wéér – misschien had je het al door – over diabetes. En wat je dus absoluut NIET moet doen als je iemand met type 1 diabetes wilt helpen.

Het begint als een spannende serie (Absentia), op Netflix, al ben ik gedurende het verloop van de afleveringen steeds vaker teleurgesteld in de kwaliteit. Maar het meest teleurstellend is de aflevering (spoiler alert, als je daar gevoelig voor bent) waarin de opgedoken moeder gaat stotteren, zweten en wankelen, en bewusteloos neervalt. De hoofdpersoon zoekt in de tas, vindt een flesje Novolog Mix 70/30, en belt haar broer, die arts is. Die zegt dat dat insuline is, de vrouw kennelijk diabetes heeft en adviseert om haar een shot toe te dienen. Waarop ze een spuit volzuigt uit het flesje en lukraak bij haar moeder in de buik injecteert, waarop die na 1 seconde haar ogen weer opent en overeind komt.

Ik heb – het – niet – meer.

Natuurlijk zien we voortdurend onzin op televisie. Onrealistische stunts en vechtscènes in overvloed. Maar wat ik nou niet begrijp, is… waarom iemand de moeite neemt om deze scène, met deze details, te verzinnen, zonder zich er eventjes van te vergewissen of het überhaupt ergens op slaat. Even het internet op en je hebt voldoende info, ècht wel.

Dus.

Nog een keer.

Mijnheren en mevrouwen de acteurs, actrices, regisseurs, producers en scenarioschrijvers.

– Als iemand met diabetes plotseling “out” gaat, kan dat door een hypo zijn, niet door een hyper. Om dit met zekerheid vast te stellen, moet je de bloedglucosewaarde controleren met een vingerprik of scanner, zodat je de vervolgstappen kunt bepalen.

– Als iemand bewusteloos is van een hypo, moet je die persoon absoluut GEEN insuline toedienen, tenzij je die persoon wilt vermoorden.

– Er is geen shot zomaar in een willekeurig lichaamsdeel, waarmee je iemand die door diabetes bewusteloos geraakt is, direct bij kunt brengen. De enige shot waarmee dat eventueel zou kunnen gebeuren, is een glucoseoplossing in een infuus in een ader. En dan nog zal dit meestal veel langer duren dan twee seconden.

– Het toedienen van insuline – dus bij een hoge bloedglucose – heeft 15 tot 30 minuten nodig om überhaupt te beginnen enige uitwerking te hebben.

– Novolog 70/30 is een langer en trager werkende insulinemix, en dus per definitie ongeschikt om acute situaties op te lossen, en sowieso nooit bij hypos.

– Als iemand met diabetes insuline nodig heeft, bij een HOGERE bloedsuiker dus, moet de dosis worden berekend aan de hand van een aantal factoren (waaronder de huidige bloedglucose, eerder toegediende insuline, ingenomen voeding, insulinegevoeligheid etc) en per aantal eenheden van 1/100 milliliter worden toegediend. Het zomaar opzuigen van een halve spuit (een enorme overdosis, en wat is dat überhaupt voor een spuit, het is òf een spuit uit de vorige eeuw òf een vulspuit, een insulinespuit ziet er totaal anders uit en heeft een naaldlengte van 4-6 mm) om deze vervolgens bij iemand in te spuiten, is een hoogstwaarschijnlijk vrij dodelijke actie.

– Er wordt even later door de “arts” gemompeld dat ze sap of zo moet hebben om “haar bloedglucose hoog te houden”. Nou ja… inderdaad heeft ze dat wel nodig, na die belachelijke hoeveelheid insuline die net is toegediend… mits ze die overleeft.

Kortom, een gevaarlijke voorstelling van zaken. Die misschien onbewust blijft hangen, waardoor een goed bedoelende medemens zomaar in een noodsituatie precies het verkeerde doet, met vreselijke gevolgen. En mocht er iemand twijfelen aan de gevaren van insuline: toevallig is er afgelopen week (weer) een verdachte opgepakt, die bewoners van een zorginstelling probeerde te vermoorden met insuline.

Dus. Eerst bloedglucose meten. Dan koolhydraten/glucose toedienen bij een te lage waarde, of insuline bij een te hoge waarde.

Het is wat frustrerend, want ik wil eigenlijk van de daken schreeuwen, maar ze horen het toch niet. En ik denk niet dat “ze” mijn blog lezen… Maar ik moet het ergens kwijt.

“Zegt het voort!”, zou ik dan maar zeggen… :-/