Tekenen met pastel (14) – Vosje in de sneeuw!

Het is mijn eigen traditie inmiddels: zelf een tekening maken en laten drukken, om ‘m als nieuwjaarskaart te gebruiken. Aan de ene kant popel ik om de voortgang te laten zien, aan de andere kant wil ik de tekening een verrassing houden voor de ontvangers… Inmiddels zijn de meeste kaarten aangekomen, op een paar buitenlandse na, dus ik beschrijf nu alsnog hoe het gegaan is.
Deze keer weer eens wat anders dan een eekhoorntje of roodborstje. Het wordt een vosje in de sneeuw. De foto is van Jeremy Hynes, gevonden op Unsplash. Het sneeuwige licht is waarschijnlijk heel moeilijk op papier te krijgen, maar wie niet waagt, die niet wint.
Het is altijd hetzelfde in de beginfase. Ik zet – na de vreselijke klus van het uitmeten – wat krabbels op papier en vraag me af waar ik aan begonnen ben. Dit wordt niks. Er staat alleen nog maar een outline, maar wat is dit ontzettend lelijk! Ik probeer alvast een soort neusje neer te frotten, maar het helpt niet, alle verhoudingen lijken niet te kloppen…

Dan eerst maar even kijken of het überhaupt lukt om een sneeuweffect te krijgen op dit donkere Pastelmat papier. Echt mooi wit krijg ik het nooit, maar het valt toch mee dat het enigszins licht oogt!

Het volgende punt van zorg is, of de zachte, uit-focus vacht met sneeuwvlokjes gaat lukken. Een deel van de foto heeft een grote vage vlek van iets wat zich vlak bij de camera bevond, en dat wil ik niet in de tekening hebben. Op de foto ziet het er natuurlijk uit, met die verschillen in scherptediepte, maar op de tekening gaat dat er raar uitzien. Ik zal dus straks zelf dat stukje van de vacht in moeten vullen. Ik begin met een donkere pastel ondergrond, en teken er dan met verschillende kleuren wat vachtplukjes overheen. En vervolgens probeer ik daar witte puntjes sneeuw op te zetten… en dat lukt! Pfoe… dat valt weer mee.

Nu moet ik toch echt iets aan die ogen doen, het ziet er zo debiel uit… Ze zijn klein, wat het lastig maakt om details te tekenen. Wat contrast om de ogen heen, plus wat lichtreflecties… dat ziet er al een heel klein beetje beter uit. De neus moet ook iets meer vorm hebben.

Eens kijken of de kop er wat beter uit gaat zien als ik wat panpastel ondergrond aanbreng, zodat ik kan zien waar de lichtere en donkerdere stukken komen… zoiets?

Vooral het wit maken van de onderkaak blijkt een boel te schelen. En, zogauw je wat haartjes om de ogen tekent, ziet het er gelijk beter uit! Ook op andere plekken blijf ik laagje voor laagje toevoegen, donker, middentonen, lichter, alsmaar over elkaar heen.

Ook het rechteroor krijgt vacht, en ik voeg nog flink wat witte vlokjes toe op de rug en het linkeroor, om het sneeuweffect te versterken.

De snorhaar-uitgroei-puntjes tekenen is altijd een precies werkje. Als je zomaar wat stipjes zet, kan het er heel raar uitzien. Het is zaak om in denkbeeldige lijnen de contouren van de snuit te volgen. De neus krijgt nog touch-ups. de vorm stel ik wat bij. De kleurtjes die ik in de neus gebruik zijn niet meer terug te zien, maar toch is het een ander gezicht dan als je alleen maar zwart hebt gebruikt. De haren onder de nek die in de schaduw liggen, zijn in werkelijkheid wit, terwijl ik op papier donkergrijs gebruik tegen de witte achtergrond. Hoezo optisch bedrog…

Met wéér een laag potloodstreepjes laat ik hier en daar de kop oplichten, zodat er wat meer diepte in komt.

Nog wat extra sneeuwvlokjes, oorcontouren, wat extra wit op de achtergrondvlakken. En, het sluitstuk altijd: de snorharen! De foto is bij ander licht genomen, dat ziet er gelijk heel anders uit…

Het eindresultaat. Na het drukken is ie helaas wéér wat donkerder geworden dan dit. Het blijft lastig om een goede foto te maken, en vervolgens de RGB kleuren goed te laten omzetten in CMYK kleuren. Ik was er al wel op voorbereid, dus ik begin inmiddels aan de teleurstelling te wennen.
Het blijft toch kriebelen, om zo’n set kaarten te proberen te verkopen. Helaas heb ik daar geen netwerk voor, dat zal niks worden… 😉
En, hoe vind je ‘m?