Puzzelverrassing

En inderdaad ging ik in mijn moppervakantie op zo’n grijze dag naar zolder en pakte uit de stapel leenpuzzels een exemplaar dat ik nog niet eerder gemaakt had. Het is een bewust gekozen smoes, om niks anders te “moeten” doen. Om even niet aan de todolijstjes te denken.

Het plaatje op de doos is wat flets, de kleuren zijn niet bijzonder, maar er staan – weliswaar getekende – beestjes op en die vind ik meestal leuk. Het onderwaterleven vind ik ook altijd fascinerend, de koralen, de visjes, het herinnert me aan al die zalige duiken die we gedaan hebben… wat zou ik dat graag nog eens doen!

Als ik aan de puzzel begin, kom ik een heel eind met de rand, zonder op de doos te kijken naar de afbeelding. Maar dan wordt het geleidelijk lastiger, en ga ik spieken. Het valt me op dat de kleuren op de puzzelstukjes lang niet overal overeenkomen met die op de doos. Sterker nog, er staan allemaal vreemde ruwe grauwe vlekken en strepen op, die niet op de doos zijn afgebeeld. Best irritant. En moeilijk.

Als ik naar bed wil gaan en het licht in de woonkamer uit doe, zie ik iets geks. Kleine lichtgevende puntjes glinsteren me uit de doos met stukjes tegemoet. Hè? Ik doe het licht weer aan. Dan zie ik het ineens op de doos staan: “Colours glow in the dark!” Dat maakt het dan weer een stuk spannender… ik ben benieuwd hoe dat eruit gaat zien!

De volgende dag puzzel ik snel verder, ik kan niet wachten tot ik ‘m af heb. De derde dag gaat het laatste stukje op z’n plek en dan is het wachten tot het buiten helemaal donker is. Licht uit, en… ja hoor! De contouren van de visjes, koralen en dolfijnen lichten op in zacht twinkelend blauw, groen en rood. Als je er eerst een fel lampje op schijnt, gloeien de kleuren nog feller op.

Het lukt niet om een goede foto te maken, maar de automatische correctie op mijn telefoon van de onderbelichte foto hieronder maakt het wel spectaculair, toch?