Jaaa!! De eerste vier weken heb ik volgemaakt. En bovendien heb ik nieuwe loopschoenen! Ik twijfelde er lang over, omdat ik een voorstander ben van “nothing new”, als het even kan. Maar mijn gezondheid laat ik vóór gaan en dus schaf ik toch maar een vers paar aan. Heerlijk! Dat loopt echt wel een stuk beter.
Drie keer per week een loopje, dus, afwisselend wandelen en joggen, en dan iedere keer een heel klein beetje meer joggen. En nu, na vier weken, is het gelukt: 26 minuten aaneengesloten joggen! Zonder blessures! Knock on wood…
Vanaf nu dus een kwestie van volhouden en uitbreiden. Een beetje verder, een beetje langer, een beetje sneller. In de hoop dat ik uiteindelijk weer 6 kilometer haal. Langere afstanden ambieer ik echt niet meer. Ik heb genoeg van die blessures en weer weken of maanden niks kunnen. Als ik die 6 weer haal, ben ik helemaal tevreden! Ik ben nou eenmaal geen hardloper en de leeftijd, blessures en mankementen gaan ook steeds meer mee(of beter gezegd: tegen)spelen.
En eigenlijk ben ik nu ook al best blij. En een klein beetje trots. Stiekem.

27 maart 2026 op 21:09
Wat heerlijk voor jou!!
28 maart 2026 op 09:04
Ja fijn hè, dank je, het gaat nog steeds goed…
17 maart 2026 op 19:21
Goed bezig om je doel te halen en tegelijk ook je grens aan te geven.
Je mag terecht trost zijn.
18 maart 2026 op 08:42
Ja, die grenzen bewaken vind ik nog het moeilijkste… en dat merk ik dan te laat… Dank je!
17 maart 2026 op 09:22
Dat verdient een bravo en een pluim.
17 maart 2026 op 09:57
En die neem ik in dank met een buiging aan.