Heel tevreden zijn we, met onze zonnepanelen. Ondanks af en toe een kleine hiccup en het faillissement van de installateur, ze draaien verder lekker. Ons eigen verbruik wordt steeds lager, dus we leveren behoorlijk wat stroom terug aan het net. We hebben nog geen laadpaal, want onze benzineauto – die we nauwelijks gebruiken – is weliswaar oud maar nog niet aan vervanging toe. Zolang ie het nog doet, moet de overstap naar elektrisch rijden wachten. Maar dat betekent wel, dat we het grootste deel van onze opgewekte stroom nog niet gebruiken.

En dat vormt een probleem. Een behoorlijk kostbaar probleem. Want de salderingsregeling, waarbij minder verbruiken en meer terugleveren nog gunstig is, verdwijnt komend jaar. En er komt iets anders voor in de plaats: stroomstraf. Iedereen die stroom opwekt en probeert om die terug te leveren aan het net, moet daar voor gaan betalen. En dat kan aardig in de papieren lopen. Zodanig zelfs, dat sommige mensen overwegen om de zonnepanelen maar uit te zetten of te verwijderen. Het moet niet gekker worden, zou je denken… maar het kan zomaar onbetaalbaar worden, dat stroomoverschot.

Enorm pijnlijk, als je overgegaan bent tot de aanschaf van zonnepanelen van je zuurverdiende geld, met het idee dat je dan een bijdrage levert aan het verminderen van uitstoot veroorzaakt door verbruik van fossiele brandstoffen. Er werden destijds regelingen in het leven geroepen, om de investering voor iedereen haalbaarder te maken, want dat was toch wel het ultieme doel: zonnepanelen op ieder huis. De regelingen verdwenen al gauw, omdat ze ‘te duur’ werden. Wij gingen er tòch voor, want het ging om het milieu, niet om het geld.

En dan verzinnen ze dus een straf. Extra betalen voor iedere kW die je NIET verbruikt. Laat die zuinige koelkast maar zitten, zet er een dubbele-koelvriescombinatie-met-ijsdispenser voor in de plaats!

Vervolgens springt er direct weer een nieuw verdienmodel in dat gat in de markt: de thuisbatterij. Je stroomoverschot opslaan in een batterij in je eigen garage, of op zolder, om de lastendruk te verlagen van de boete die je betaalt voor je opgewekte stroom. Maar… zoals altijd, is dit weer een idee in de kinderschoenen. De verkoop wordt zo snel mogelijk opgevoerd, want er kan snel geld verdiend worden. De milieuorganisaties waarschuwen al, dat de aanschaf van een batterij onderaan de streep niet gunstig is. De productie van die dingen legt weer een behoorlijke druk op het milieu, en wat als al die batterijen over 10, 15 jaar weer afgevoerd moeten worden..?

Het is van de zotte. Sinds de privatisering van de energiemarkt is het er niet beter op geworden. De markt wordt overspoeld door malafide cowboys die kwetsbare consumenten te grazen nemen, een leuk bijverschijnsel van zo’n ‘vrije markt’. Winst boven dienst en duurzaamheid. De netbeheerders nemen hun maatschappelijk taken niet serieus. Er kan oneindig veel winst worden gemaakt, problemen worden afgewenteld op de eindgebruiker. Terwijl ieder-voor-zich vrijwel altijd inefficiënter is, en belastender voor het milieu. Gezamenlijke, wijze investeringen in duurzaamheid lijken mij effectiever…

Maar goed, nu moet ik dus gaan beslissen. Zelf stroom gaan opslaan, of een flinke terugleverstraf gaan betalen, of… de zonnepanelen uit zetten…? En wat als er over een jaar weer verzonnen wordt dat je extra energiebelasting moet gaan betalen als je een batterij hebt? Of een andere straf? Kan allemaal namelijk, hier in dit welvarende landje. De volgende stap is denk ik dat we allemaal thuis een eigen waterzuiveringsinstallatie moeten aanleggen. Iemand nog andere ideeën om achteruit te lopen?

Ik heb toch het gevoel dat de tijd de andere kant op hoort te gaan…