Als een havik speur ik iedere morgen de tuin af, langs de nieuwe kindjes, op zoek naar vraat. Pluk wat slakken weg, giet wat knoflookwater. Of dat laatste nou helpt, ik weet het niet, want na het strooien van geweekt knoflookschaafsel tref ik ‘s morgens een naaktslak aan die gelukzalig op een stukje knoflook zit te sabbelen! Weer een mythe ontkracht…
En dan de droogte. Redden de kindjes het wel zonder water? Ik probeer ze stoer en gehard op te voeden, maar na een paar weken zwicht ik en krijgen ze wat water. Een tweede rondje foto’s laat het verschil zien met de net geplante versies: wat gegroeid, hier en daar beknabbeld, en sommige vormen al voorzichtig bloemknoppen. Spannend! Helemaal, omdat ik er vervolgens twee weken niet ben… twee weken zonder slakkenvanger en watergever, zouden ze het redden? Wat tref ik bij thuiskomt aan…?
Nou, uitgerekend tijdens mijn afwezigheid is het supermooi weer. Kurkdroog en zonnig. Oei. Aan de ene kant is dat gunstig, omdat de slakken dan hopelijk minder actief zijn. En aan de andere kant verdorren de jonge plantjes met hun korte wortels. Weer een fotorondje laat de ontwikkelingen zien: net geplant (uit m’n eerdere post), na twee weken en na vier weken…
De munt is behoorlijk kapot, deels door vraat, deels door droogte. Dat laatste kan ik me goed voorstellen in zo’n ingegraven emmer. Verder zijn er een paar exemplaren van de ene groep helenium kapot, terwijl ik juist dacht dat die veel van zon hielden en dus wel wat droogte konden hebben… Maar helaas. De eryngium (kruisdistel) heeft de eerste slakkenaanvallen overleefd, maar toont nog nauwelijks groei. De direct na het poten volledig opgegeten coreopsis lijkt zowaar toch weer uit te lopen… ben heel benieuwd of ie het gaat doen!
Komende weken wordt er wat regen voorspeld. Op dit moment hoop ik dat ze gelijk hebben, ook al houd ik zelf van blauwe lucht en een zonnetje. Voor de natuur zou het namelijk wel goed van pas komen, want het watertekort in de bodem is behoorlijk aan het oplopen.
Intussen bloeit er gelukkig toch ook weer het één en ’t ander van de oudere generaties planten, dus zowel voor het oog als voor de beestjes ziet het er goed uit, denk ik zelf! Er komen binnenkort vast nog wel meer foto’s aan… 😉
25 mei 2025 op 11:39
Ik vind het er helemaal niet slecht uitzien voor pas aangeplante planten, integendeel. Vaak is het ook zo dat ze het eerste jaar ook veel energie steken in het ontwikkelen van de wortels en dan pas genoeg kracht hebben om te groeien en droogte te overwinnen. Zeker bij de kruisdistel is dat het geval, volgens mijn ervaring ermee toch.
En beter een keer goed veel water geven dan elke dag kleine beetjes.
Komt helemaal goed denk ik 🙂
25 mei 2025 op 13:58
Ja helemaal eens, ze moeten nog “aanslaan”. Het liefste had ik ze in oktober/november al geplant in de nog warme grond, maar dat liep anders… Inderdaad doet de kruisdistel bovengronds nog niet veel, dat had jij dus ook? Geduld, geduld… Bedankt voor de morele support!